و العلم بالتقصير فى حقّها . ديگر دانستن آنكه بنده با بذل « 1 » وسع و طاقت بشرى از اداى شكر و دانستن قدر آن عاجز و مقصّر است ؛ و اگر شكر چيزى از آن ميسّر گردد هم به إقدار 105 و تمكين او است . و اين شكر نعمتى « 2 » ديگر است ، و بر آن نيز شكرى « 3 » ديگر واجب . و الثاني : مطالعة الجناية ، ركن دوم از اركان يقظه مطالعهء جنايت و ملاحظهء ارتكاب و التزام آثام است . و الوقوف على الخطر فيها ، و « 4 » وقوف و اطلاع بر خطر كدورت و حجاب ، و عذاب و عقاب كه در عقب آن است . و التشمّر « 5 » لتداركها ، و جدّ و جهد تمام نمودن در كارسازى و « 6 » تدارك آن به استغفار و توبه و انابت . و التّخلّص من رقّها ، و خلاص شدن از بند بندگى و ذلّ شرمندگى آن ، به ردّ مظالم و قضا و كفّارت فوايت « 7 » . و طلب النّجاة بتمحيصها . و طلبكارى راه نجات از گرفتارى عقاب « 8 » به تطهير آثار « 9 » الواث معاصى ، و تدارك به كثرت عبادت و طاعات . و الثالث : الانتباه لمعرفة الزّيادة و النقصان من الأيام . سيم « 10 » از اركان يقظه ، تنبيه و آگاهى است كه اسباب زيادتى حال و جمعيت خاطر و سبب نقصان حال و تفرقهء وقت « 11 » نيك بشناسى از ايام عمر . و اوقات كار واقف باشى تا چه ، طاعت و عمل خير و ترك تعلق است ، كه سبب مزيد حال و جمعيت وقت است ؛ و چه ، معصيت و غفلت و التزام رخصت است ؛ كه سبب نقصان حال و تفرقهء وقت است .

--> ( 1 ) . ع : به اندك . ( 2 ) . ع : نيز نعمت . ( 3 ) . ج : شكر . ( 4 ) . ج : - و . ( 5 ) . ج : التّشمير . ( 6 ) . ج : - و . ( 7 ) . ع : - فوايت . ( 8 ) . ع : عتاب . ( 9 ) . ع : - آثار . ( 10 ) . ج : ثالث . ( 11 ) . ع : - وقت .